Een tekst van Lennaert Nijgh op het Stationsplein
Op 26 augustus 2026 is een tekst van Lennaert Nijgh geplaatst op de voetgangersingang van de fietsgarage op het Stationsplein. De fietsingang heeft een tekst die bekend geworden is door Boudewijn de Groot (Hoe sterk is de eenzame fietser…). Boudewijn suggereerde om daar ook een tekst van Lennaert Nijgh te plaatsen. Daardoor brengen we hen, als het ware, weer samen.
Karlijn Waterman heette de aanwezigen welkom. Zij dankte allen die dit project mogelijk hadden gemaakt, sponsoren, subsidiegevers en met name ook de gemeente Haarlem.
Peter Voskuil, de biograaf van Lennaert Nijgh, sprak met vaart en humor over Lennaert.
Jean-Paul Mombers, de ontwerper van tekst, en Bertram Mourits, Hoofd collecties van het Literatuur Museum, gingen nader in op de originele typemachine, waarop Lennaert zijn werk creëerde. Die typemachine bleek nog te werken en werd daarmee het uitgangspunt voor het ontwerp.
Vervolgens verrichtten wethouder Eva de Raadt en Fred Piek de onthulling van de tekst.
De tekst is een gedeelte uit een gedicht van Lennaert, dat op muziek gezet is door Joost Belinfante. Het gehele lied werd ter plekke met enthousiasme uitgevoerd door Fred Piek.
Fotoverslag van de totstandkoming van de muurtekst en van de onthulling.
De foto’s zijn van Laura Freijser, Jean-Paul Mombers, Ingeborg Bos en Bas Kamps.
Het persbericht
Persbericht Stichting Literair Haarlem
19-08-2026
ONTHULLING MUURTEKSTEN VAN WILMA GELDOF EN LENNAERT NIJGH BIJ TWEE HAARLEMSE FIETSENSTALLINGEN
Op woensdagmiddag 26 augustus 2026 om 16.00
zal de onthulling plaatsvinden van twee nieuwe Haarlemse literatuurmuren door wethouder Eva de Raadt, samen met Wilma Geldof.
Locatie: ingang fietsenstalling aan het Houtplein te Haarlem daarna fietsen we gezamenlijk naar de ondergrondse fietsenstalling bij het Haarlemse Station.
De fietsparkeergarage op het Houtplein krijgt een tekst van Wilma Geldof (1962). Wilma is een Haarlemse schrijver die vooral boeken voor Young Adults publiceert, die ook volwassenen graag lezen. Haar boeken hebben verschillende (internationale) prijzen gewonnen en van Het meisje met de vlechtjes zijn de internationale filmrechten verkocht. Het citaat op de muur komt uit haar meest recente boek uit 2025: Het meisje dat er niet mocht zijn. Wilma zal ter plekke het woord voeren en Ellen Alphenaar zingt een lied.
Daarna gaan de aanwezigen op de fiets naar de ondergrondse fietsenstalling bij het station waar een toepasselijke tekst van Lennaert Nijgh wordt onthuld.
Lennaert Nijgh (1945 - 2002) was een Nederlandse tekstdichter. Boudewijn de Groot, van wie ook een tekst bij de fietsenstalling is aangebracht, deed het voorstel om ook een tekst van Lennaert aan te brengen. De biograaf van Lennaert, Peter Voskuil, zal kort spreken. De tekst op muziek van Joost Belinfante maakt deel uit van het repertoire van zanger Fred Piek, die het lied na de onthulling zal zingen.
Beide onthullingen zullen door de Haarlemse wethouder Eva de Raadt worden verricht. Zij heeft o.m. Mobiliteit en Stadspromotie in haar portefeuille. “Fietsen hoort bij Haarlem. Het is hoe we naar school gaan, naar ons werk, naar de sportclub, het station, naar vrienden en naar huis. Fietsen is praktisch, gezond en duurzaam – en met deze literaire teksten onderweg worden de fietstochten bovendien nét wat verrassender.”
Ontwerp en uitvoering van de muurteksten zijn verzorgd door grafisch ontwerper en kunstenaar Jean-Paul Mombers. Beide muurteksten zijn aangebracht op de oranje zijwanden van de ingangen van de fietsenkelders.
Literatuur op de muur
Dit is het dertiende de en veertiende murenproject van Stichting Literair Haarlem. Op 23 april 2021, werd de eerste muurtekst van Coornhert in de Jansstraat door burgemeester Jos Wienen onthuld. Daarna zijn onder meer twee teksten van Godfried Bomans aan de noordzijde van het station gerealiseerd, werd een tekst van Midas Dekkers op zijn geboortehuis, café du Theatre, aan de Smedestraat geplaatst en een gedicht van voormalig stadsdichter Sylvia Hubers op de Bavoschool aan de Westergracht. De meest recente onthulling was in 2025 de tekst Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant, bekend van een lied van Boudewijn de Groot. Deze tekst is bij de andere ingang van de fietsparkeergarage aangebracht.
Op de website van Literair Haarlem (www.literairhaarlem.nl) staan alle gerealiseerde en geplande muren.
Dit initiatief heeft tot doel om de rijke Haarlemse literaire traditie in het straatbeeld zichtbaar te maken. Om zo literatuur als het ware uit het boek te bevrijden en voor iedereen toegankelijk te maken. We hopen hiermee voorbijgangers te verrassen en te inspireren. En ze daarmee wellicht nieuwsgierig te maken naar de auteurs en hun werk. De muurteksten zijn alle van schrijvers uit Haarlem en omgeving en hebben altijd een relatie met de plaats waar ze worden aangebracht. Ook het ontwerp gaat de dialoog aan met de omgeving.
Literatuur op de Muur is een initiatief van Bas Kamps en Karlijn Waterman van de Stichting Literair Haarlem.
De volgende sponsors en subsidiënten hebben een bijdrage geleverd aan de totstandkoming van de tekst op de muur: Fonds van Zanten/J.P. Van Vredefonds, BPD Cultuurfonds, Cultuurstimuleringsfonds Haarlem, Gemeente Haarlem, Pro Coatings, Unfold, Fonds N.N., HoogWerkt, Spaarnelanden, en Happy Handlettering Haarlem.
Publiciteit
In een aantal media is aandacht geschonken aan de onthulling: het Haarlems Dagblad (zowel digitaal als in de papieren krant) en de Haarlemmer. Uit de digitale versie van het Haarlems Dagblad:
Ook de gemeente Haarlem heeft op verschillende plaatsen aandacht aan de onthulling gegeven.
Achtergronden in foto’s
De complete tekst van het lied
Locomotief
Jij was zwart, je was zo mooi
Wat had jij een allure,
Al was je dan wat zwaar gebouwd
En had je wel eens kuren
Je was me al die jaren trouw
Ik was met jou tevreden
O hoeveel keren heb ik jou
Bestegen en bereden.
Al liep je dan ook niet zo licht
Vooral niet met wind tegen
Toch heb ik vaak jouw kettingkast
Met liefde losgeregen
Je was een uitgestorven merk
Een echte fiets van adel
Een damesrijwiel, stoer en sterk
Met een gezondheidszadel.
Refrein:
Lief, m’n lieve Locomotief
Ik kan maar niet bevatten
Lief, m’n lieve Locomotief
Waarom liet ik je jatten?
Zo vaak bracht jij mij naar een vrouw
Waar ik bleef overnachten
En jij aan een lantaarnpaal
Geketend moest staan wachten
Vaak nam ik meisjes achterop
Maar als jij haar een trut vond
Dan liep je achterband weer leeg
Zodat ik mooi voor schut stond
En soms, wanneer ik op je klom
Vond jij mij te bezopen
Dan donderde je platweg om
En wist ik: ik moet lopen
O waarom stond jij niet op slot
Waarom moest dit gebeuren
Hier sta ik met mijn strippenkaart
In de tram te treuren.
Refrein:
Lief, m’n lieve Locomotief
Ik kan maar niet bevatten
Lief, m’n lieve Locomotief
Waarom liet ik je jatten?
Maar in de stad zag ik opeens
Een meisje op jou rijden
Ik rende tot ik jou en haar
De pas wist af te snijden
Mijn damesrijwiel, Houd de dief!
Mijn rijwiel en die dame
Toen zag ik haar ... ze was zo lief
Nu heb ik jullie samen
Refrein:
Lief, m'n lieve Locomotief
We vielen en we lachten
Lief, m'n lieve Locomotief
Twee wielen, een gedachte
Tekst: Lennaert Nijgh, Muziek: Joost Belinfante